سنگ آتشفشانی چیست؟

سنگ‌های آتشفشانی به سنگ‌هایی گفته می‌شود که از تراکم ماگمای داغ از عمق سطح زمین از طریق دریچه‌های آتشفشانی تشکیل شده‌اند که می‌توانند به سنگ‌های آتشفشانی باریک و سنگ‌های آتشفشانی گسترده تقسیم شوند.

سنگ های آتشفشانی با تعریف محدود به گدازه های آتشفشانی اطلاق می شود که نوعی ماگمای کم فرار و ویسکوزیته کم (مانند ماگمای اساسی) است که به شکل مذاب از آتشفشان خارج می شود. در مرحله پایانی فوران آتشفشانی، مقداری ماگمای اسیدی با ویسکوزیته بالا نیز می تواند زمانی که مقدار زیادی از مواد فرار در محفظه ماگما خارج شده و به سطح نفوذ می کند، گدازه ایجاد کند.

ترکیب ماگما متفاوت است و سنگ های تشکیل شده پس از سرد شدن و انجماد نیز متفاوت است. سنگ های اکستروژن بازی بازالت، سنگ های اکستروژن خنثی آندزیت، سنگ های اکستروژن اسیدی ریولیت و سنگ های اکستروژن نیمه قلیایی و قلیایی تراکیت و فونولیت هستند.

سنگ های پرتاب شده اغلب دارای ساختارهایی مانند منافذ، بادام و الگوهای جریان هستند و بیشتر از ساختارهای شیشه ای، کریپتوکریستالی یا پورفیری تشکیل شده اند. سنگ های ابسیدین شیشه ای، پرلیت، فیروزه، پوکه و سایر سنگ های فوران کننده را سنگ های شیشه ای آتشفشانی می نامند.

در یک مفهوم گسترده، سنگ های آتشفشانی نه تنها شامل گدازه، بلکه شامل سنگ های آذرآواری نیز می شوند. سنگ‌های آواری آتشفشانی عمدتاً سنگ‌های اسیدی با ویسکوزیته بالا و محتوای فرار بالا هستند که از طریق فوران‌های انفجاری به سطح فوران می‌کنند که اغلب با مقدار معینی از رسوبات معمولی یا مواد گدازه مخلوط می‌شوند.